Z okazji „Dnia Młodzieży PCK -  25 października” młodzież gimnazjalna: Agnieszka Niesyczyńska, Diana Buszydło, Katarzyna Caban, Karolina Jędrocha, Karolina Barcik, Anna Murzyn, Joanna Kajdas, Łukasz Pastuch, Kamil Kciuk, Krystian Simik, Kamil Kajfasz, Zuzanna Ptaszek, Klaudia Pytel, Alicja Chodacka, Agnieszka Bratek, Marcelina Pieczonka wraz z opiekunami Szkolnego Koła PCK  paniami Marzeną Kozioł i Jolantą Szarowską, przygotowała apel profilaktyczny „Pokój”.
 Tytułowy „Pokój” to scena, na której młodzież prezentowała wydarzenia wzięte z życia. Przedstawiono łącznie cztery scenki: „Biedna koleżanka”, „Impreza”, „Nie lubiana koleżanka” i „Niezgodne rodzeństwo”. Przedstawienie przybliżało trudności i problemy z którymi na co dzień boryka się młodzież. Aktorzy starali się aby w scenkach widzowie dostrzegali odbicia lustrzane własnego życia.
„Biedna koleżanka” to dorastająca dziewczyna której życie jest mniej opływające w luksusy niż jej koleżanek, ale wcale nie czyni jej to gorszej niż jej rówieśniczk
„Impreza” pokazuje, że alkohol wcale nie jest czynnikiem warunkującym dobrą zabawę, a nonkonformiści wcale nie muszą być pogardzanymi
„Nie lubiana koleżanka” oddaje obraz każdej klasy. Wszędzie są osoby odrzucone przez innych, często z błahych powodów; pokazuje również, jak właściwie podejść do takich osób.
„Niezgodne rodzeństwo” to tak naprawdę dwie siostry, które bardzo się kochają i chcą aby jedna była drugiej oddana. Przeszkadzają im jedynie drobne codzienne sprzeczki (uczennice Agnieszka i Marcelinka wydają się być obdarzone prawdziwym talentem aktorskim!).
„Pokój” jest więc mieszaniną niejednorodną, gdzie łączą się problemy współczesnych nastolatków, spotykane pod każdą szerokością geograficzną. Każdy w „Pokoju” może  wyodrębnić własną sprawę.
Wysłuchany pod koniec przedstawienia wiersz „Spojrzenie w zwierciadło” Anny Laks był  zaproszeniem do rozważań na temat układów odniesień, jakie stanowią relacje międzyludzkie.

„Spojrzenie w zwierciadło”

 Głęboko ukryte śpią gdzieś w Twoim sercu
trzy prawdy, dwie twarze, uczucia schowane,
codziennie odkrywać je chcesz mocniej, więcej,
lecz ciężko Ci, trudno, są zbyt poplątane.

 Więc siły zbierając i walcząc uparcie,
spoglądasz w lustro i widzisz dwie twarze,
i pytasz odbicia, co myślą o sobie...?
czy prawdę powiedzą...? co zrobić Ci każą?

 Odpowiedź jest prosta, jak żadna na świecie,
a prawda cenniejsza niż złoto, klejnoty -
żyć tak, by lepić wciąż piękne odbicie
bez skrzywień, prawdziwe – pamiętać chciej o tym.

Żyć pięknie, to znaczy pokochać świat, siebie
i każdy dzień kończyć z uśmiechem na twarzy,
mieć pewność i wierzyć, że wszystko co robisz,
spłacone zostanie, cokolwiek się zdarzy.

Wyciągnij uczucia schowane głęboko,
wśród myśli splątanych już nie bój się wcale,
odszukać prawdziwą swą twarz, no i uwierz,
a potem już działaj i pracuj wytrwale.

 Po latach obejrzysz się śmiało za siebie,
bez trudu odnajdziesz swój plan i zrozumiesz,
że jest to istotny rachunek dla Ciebie,
akceptuj odbicie w zwierciadle – czy umiesz?

 
 


© Zespół Szkolno - Przedszkolny w Spytkowicach
34 - 116 Spytkowice ul. Szkolna 14
e-mail: zsspytkowice@poczta.onet.pl
telefon:( 033) 8791814
Prowadzenie strony: Bogusława Huba   
                                Bożena Maciasz
Współpraca: Stanisława Folga - Kostka     Ilona Knapik

 

 

[POWRÓT]